zondag 8 januari 2012

Die paadje dof en klein

1962  2012

Nou dat leek me toch wel wat! Halve eeuw

Ede Stael een bekende groninger liedjeszanger die op jonge leeftijd ook stierf
aan kanker zong

Er is een tied van komen en een tied vangoan
en alles wat doar tussen ligt is mien bestoan

Mijn tijd van bestaan stopt nu, dit is dan mijn opdracht
anderen gaan verder met hun opdracht.
Het voelt voor mij niet als ik en jullie

Ben klaar voor de reis, innerlijke rust en vrede
enorm strerke Els en mijn Petra Annetta,Fred, innerlijke band met mijn zus Mariette, broers Arnold, oude oude Pa van 90, neven,nichten,vrienden.
Zoveel dankbaarbeid, naar het grote licht, ophouden fragment te zijn, Abel Herzberg schrijft erover in Drie rode rozen..




Mijn lijflied My Kamer van Stef Bos schrijft in het refrein over Totius een oude
zuid afrikaanse dichter...

Die paadje dof en klein

Die mens wat in die wildheid dwaa;
en op die berge styg en daal
is bly
als hy 'n voetpad kry

Al is die paadje nog zo klein
al sal dit netnou weer verdwijn
die wandelaar se voet
gaat ongemerkb dit ingemoet

Dit troos vir hom,as hy alleen
sy pad soek deur die wildheid heen,
se daar tevoren mensen was
waar nou sy voet dwaal deur die gras

Dit troos,ver in die woesteny,
dat daar;n strepie bly,_
dat daar ;n entjie van ons weg
met ander sam word afgeleg
met ander saam word afgeleg.

o Lewens -wildheid, grenseloos!
dit is ons, mense, ;n diepe troos,
die wetendheid:
;n ander het dieselfde stryd.

Aldus Totius



Wat zal ik nog zeggen, tja met de dag krachtverlies.........lijf wil vrij..
iedereen uit mijn leven bedankt ,alle medeleven de kaarten en vooral alle leven en lol die we samen deelden en nee ik ben een gewone vrouw geen heilige
Mijn krachten verliezen per dag......ik ga over in het grote licht liefdeskracht!

Oud en nieuw nog samen naar Schier met groots uitzicht op zee!!!!
Geweldig uitzicht op zee en in de rolkar over het strand...

Liefs Lianne

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen